hersenspinsels

http://dianashersenspinsels.blogspot.com/

opvoeden

ai ai ai
opvoeden is toch wel weer moeilijk hoor.
Ik heb het natuurlijk over Yola, daar gaat deze blog uiteindelijk over.
Mevrouw is nu bijna een half jaar. En de basis kent ze wel.
Maar overal in huis liggen zulke leuke dingen!
Dus vanmorgen kwam ze me vol trots een handschoen van onze dochter brengen. (brave hond! Heb jij die gevangen?) en net hoorde ik haar weer knagen met een onbekend geluidje. Goed zo meisje!!! Een wasbolletje gevonden! Braaf!.
Ik prijs haar de hemel in als ik iets uit haar bek haal, anders leer ik haar weg te lopen als ik bij haar ben. Ik moet nu leren te voorkomen dat ze dingen oppakt die niet van haar zijn. Pffff en dat valt niet mee.

Op school doet ze het ook erg goed. Ik wil zelf wel een stapje hoger maar  cursusleider Flip heeft nog geen haast. En ach, ik vind het ook wel leuk. Maar ze doet goed wat ze doen moet. Bij oefeningetjes moeten wij vaak beginnen om een goed voorbeeld te geven.  Ook al zijn er honden die er langer opzitten als Yola. Oefenen we thuis vaak dan? Ehm, tja, wat is oefenen. Ze loopt hier op het erf vrij rond en regelmatig roep ik haar  (1keer YOLA en ze komt) en dan een snoepje geven. Haar brokjes moet ze altijd even op wachten. Ze mag weten wie hier de baas is. En een paar keer per week een korte oefening met de riem. Af en zo.
Ik weet niet of we de 6x2 minuten per dag , halen die we van Flip moeten doen. Maar ze weet hier wel duidelijk haar plek.
Wat Gait en mij ook opvalt is, dat ze zo'n rustig hondje is. Volgens ons komt dat, omdat we haar ook niet gek maken. Ze MOET rustig en onderdanig zijn. En dat is ze dus ook.

Nu met dit mooie weer staat regelmatig de achterdeur open en zijn wij buiten aan het rommelen. Yola en Bo natuurlijk ook. Yola komt  en snuffelt overal Ze haalt bv de lege potten uit de schuur om die vervolgens leeg te likken in de wei (lekker PINDAKAAS).  Of we zien haar lang kijken en snuiven in de wij en ineens speelt ze ergens mee. Dan heeft ze weer een spitsmuisje gevangen. Ze loopt heerlijk door de tuin en ze blijft op het erf. Dat gaat ontzettend goed! Zonder riem mag ze niet van het erf af en dat weet ze. Nu kan het zijn dat het stroomdraadje dat daar loopt ook wel iets helpt hoor.
En ze heeft van de week geleerd dat je voor auto's aan de kant moet gaan. Hier achter het huis is ze tegen een auto opgelopen. JANKEN!! Maar het was alleen maar schrik en ze blijft nu bij rijdende auto's uit de buurt. Weer wat geleerd.
Als we haar niet goed in de gaten kunnen houden, doen we haar en haar pleegmoeder BO in de kippen/ganzenwei. Daar is ook genoeg te spelen, kijken, snuffelen. Ze doet niets op de kippen op uit, tenminste, dat dacht ik. Maar volgens Gerrit moet ik haar dat toch beter leren want ze is er achter gekomen dat kippen alle kanten kunnen uitvliegen. En dat is harstikke leuk!

Wil je wel geloven dat Yola aan het einde van de dag helemaal kapot is? Rond 19 uur is ze gesloopt!  En 's avonds hebben we dus ook helemaal niets aan haar.
Soms legt een van ons een deken op de grond met een kussen. Met de bedoeling om lekker op de grond te liggen en te hopen dat er een hond bij je komt. Maar meestal ligt Yola er eerder dan verwacht. En je mag hopen dat er nog een stukje kussen of deken voor jezelf overblijft. Want dat ligt natuurlijk wel veel lekkerder dan je eigen dikke hondenkussen!

Zelfs onze kat Takkie begint er langzaam in te geloven dat Yola zo verkeerd niet is. Hij vertrouwt honden niet, maar heel langzaam gaat het goed komen. Yola is alleen maar nieuwsgierig naar Takkie. Ze vind het nog steeds een vreemd soort hond. Als Yola nu te opdringerig word, dan gaat voorzichtig een kattenpootje omhoog en soms wordt Yola even aangetikt. Maar allemaal nog met ingetrokken nagels.

Hieronder nog een aantal foto's. Bij ons in de wei, in de kennel enzo.
Misschien vind ik er nog wel meer en dan zal ik ze hieronder zetten.
groetjes

mien hundtjen

maar weer eens bloggen over "mien Hundtjen".
Zij (eigenlijk wij dus) zitten nu ook op hondencursus. Ik ben blij dat ik niet gegaan ben toen ze 10 weken was. Dat hadden wij inderdaad niet nodig. Ze doet het uitstekend en is soms verder als de pups die wel de hele puppycursus gedaan hebben

Toen onze Bo een pup was, heb ik diverse cursussen bij Flip gedaan en gelukkig nog lang niet vergeten.

Een paar uur voordat we naar cursus gaan dan moet Yola in de bench. Ze moet goed uitgerust zijn want het is hard werken voor zo’n jonge hond. Goed uitlaten vlak voor de tijd en dan naar binnen.

Even spelen, wachten op je beurt, af liggen, zitten, voor komen, apporteren, naast lopen, vooraan, ehmmmm en nog veel meer dingen die ik even niet meer weet. Ik leer er om een goede roedelleider te zijn en hoe ik mijn hond dingen kan laten doen die ik wil. 

En, zoals ik al zei, het gaat erg goed. Ik loop alleen nog veel te weinig met haar, maar als het goed is krijg ik over 2 weken steunzolen, en dan wordt dat lopen wel weer leuker.

En is ze verder ondeugend? Tja, soms. Mijn paastak wordt elke keer iets kleiner.

 Ik heb een mooie tak in de kamer neergezet, bloeiend hout bij in de pot gedaan, maar daar kan Yola toch echt niet afblijven.

Alle lage takjes en eitjes zijn al weg. En als ik mevrouw nu maar kan betrappen!!! Maar nee hoor, dat lukt dus niet. Ik heb 2 flesjes gevuld met steentjes in huis staan. Als Yola dan iets stouts doet, dan gooi in zo’n fles naar haar. Maar ook dat lukt bijna niet.
Naar mij luistert ze trouwens wel ontzettend goed. Als ze achter in de wei is, en ik roep haar dan komt ze aanrennen!! Zo hard als ze kan.

Als Gait haar roept, tja, als ze zin heeft komt ze, heeft ze geen zin, komt ze niet.

Ligt niet aan Yola hoor, Gait moet gewoon ook met haar oefenen en daar heeft hij geen zin in.

Veel labradors zijn als kleine pup al helemaal gek van water. Anderen moeten het eerst leren leuk te vinden. Net als Yola. Omdat Bo water helemaal geweldig vind, leert Yola het gelukkig wel. Als we bij de sloot zijn, loopt Bo gewoon in het midden door de sloot

. Yola springt van de ene naar de andere kant,  maar zo gek op water als Bo? Nog lang niet. Ik hoop dat het nog komt, het is wel ontzettend leuk.

De auto vindt ze wel helemaal geweldig. Liefst voorin op de bijrijdersstoel. (goed vast aan de autogordel) en het raam ver open. Ze steekt haar hele kop uit het raam en kijkt voor zich. ZE GENIET. en wij dus ook

Tot slot nog leuke foto’s en nog een blogtip:

Diana's hersenspinsels
tot blogs!

samen spelen

Mollie is van de week wezen spelen. GEZELLIG!!

Mollie is 4 weken ouder als Yola en een halve labrador.
Ik had een paar mooie foto's willen maken maar de damens wilden maar 1 ding. SPELEN!! en dus niet poseren voor de camera.

Het is zo ontzettend leuk om jonge honden met elkaar te zien spelen!

Mollie is een schatje. Ze is van kennisen van ons. Eerder heb ik altijd op hun oude hond Barbara gepast. Maar Barbara is afgelopen jaar overleden. Ze is bijna (of helemaal)14 jr geworden.

En nu hebben ze dus Mollie. Ze is meer verlegen dan Yola maar zo lief........ Maar alle jonge honden zijn lief, dat weet je.
Jacky (baas van) kwam ook nog op kraambezoek voor Yola. Ze had een flos bij zich als kado. Voor de mensen die geen verstand van honden hebben. Dat is zo'n stom dik touw met 2 knopen erin. Erg leuk om mee te spelen en erg goed voor de tanden.

En Yola en Bo toch SPELEN met dat flos. Bo sleept Yola door de hele kamer.

Geweldig. Zo'n flos heeft hier dan ook geen lang leven. Maar daar is het dan ook hondenspeelgoed voor.

Vorige week ben ik wezen kijken op een hondenschool. Ik heb een puppyles meegemaakt en een "elimentaire gehoorzaamheidstraining" . ik had Yola thuisgelaten. Eerst kijken of het iets voor me is.
En het is iets. Deze week begin ik. Ik krijg 1 puppy les en daarna door naar gehoorzaamheid.Yola is te oud voor de pups en ik wil dat ook niet. Daar leer ik niets. Ik weet niet of ik zoveel leer op gehoorzaamheid maar het is ook ontzetend leuk. Ik ben nu thuis wel goed aan het oefenen.
Aan de riem lopen gaat zeer redelijk. Totdat we iemand tegenkomen. Dan is ze nog veel te enthousiast.
Ze komt (vaak) als ik haar roep, ze gaat bijna altijd zitten als ik het wil. Af is nog erg moeilijk, maar het is natuurlijk ook nog een jonge hond. maar het begin is er! Apporteren gaat goed, zelfs het afgeven. (ik ruil het dan voor een hondesnoepje)
Met andere woorden, het gaat erg goed met Yola.
Ik ben nog steeds zo ontzettend blij met haar. Echt 'mien hundje"

meer blogs

ik ben bezig met nog een blog.
Niet over Yola, maar over het leven.
Geen idee waar dit schip strandt, ik zie wel.
maar misschien vind je het leuk om mee te lezen

kijk op http://dianashersenspinsels.blogspot.com/

groetjes Diana

Verharen

Dan heb je eindelijk besloten dat je een hond neemt. Het wordt een kortharig ras, want je hebt een  hekel aan die hondeharen.
Je besluit om een Labrador te nemen!!!
LEUK!!! (veel leukere honden zijn er niet)
Jij en je gezin GENIETEN van de hond. Totdat..........................
je overal HAREN tegenkomt.

Bij ons is het echt erg.

Bo slaapt normaal buiten in de kennel, ze verliest "normaal' weinig haar. Maar als ze aan het verharen is dan is het ook gewoon niet meer leuk.

Even de kamer geveegd.............

Ik vang de haren op en doe ze in een "pindamantje" voor de buitenvogels. Ze zijn er zo gek mee! Hele generaties koolmeesjes, musjes, pimpelmeesjes zijn al groot geworden in zacht donshaar van Bo

Ik wil nu schapenvet gaan bijvoeren (aan Bo, niet aan de vogeltjes)

Kijk, het verminderd het verharen niet. Dat losse haar moet er allemaal wel uit. Maar het gaat iets soepeler. De hond heeft minder jeuk en ziet er minder dof uit. Want Bo  is op dit moment ook helemaal niet mooi.

Elke dag een eetlepel over haar avondbrokjes. Baadt het niet, het schaadt zeker niet. Heiko (van mijn moeder) krijgt nu al een tijdje elke avond schapenvet en hij is nog nooit zo zacht en glanzend geweest.

Vanavond beginnen we!

En Yola krijgt ook een druppeltje mee, het lijkt me wel erg gezond. Op de verpakking van deze fles staat dat je hem 4 weken achterelkaar moet gebruiken en daarna een rust in bouwen van 4 weken. Oke, zullen we doen....

Wat een ramp al die haren. Gelukkig is het hier maar een dag of 2 heeeel erg. Daarna zie je het alweer minder worden.

Huisdieren zijn ZO LEUK!! Volgende keer toch maar een Japanse naakthond.........

De Perfecte hond, nu nog de perfecte opvoeding......

Yola groeit als kool. Eigenaren van broers en zussen zullen dit beamen. Het gaat echt snel. Bijna te snel. Het puppyachtige is er al bijna af. Ze is vandaag (21-02-2011) 17 weken.
Ze luistert goed, gedraagd zich goed. Speelt geweldig, vooral met Bo of Whoopy

Maar ja, het opvoeden....

Alle neuzen moeten wel dezelfde kant op staan.

En als het dan misgaat BAAL ik als een stekker.

Nog even voor iedereen die ons gezin niet kent. IK (Diana) ben Roedelleider. Zeker over de honden. Imke is ook een hondenmens, maar die is 12 en lekker aan het puberen, dus niet neemt niet te veel van mij aan. Jammer voor haar (tenminste, op dit gebied)

Gerrit en Arnout vinden een hond erg leuk, als ze er maar niet te veel last van hebben.

Oké

We hebben een wei achter het huis waar de honden vrij mogen lopen/poepen/plassen.

Nu heeft Yola ontdekt dat achter dat weiland een zandweg loopt waar nog wel eens honden lopen. Zij mag daar BESLIST niet alleen komen, alleen met ons AAN de riem. Ik ben druk bezig Yola dit duidelijk te maken en Gerrit neemt Yola gister mee, DOOR DE VERBODEN ZONE om te gaan wandelen.

GRRRRR Nu heb ik weer een dikke achterstand, want Yola liep dus vanmorgen daar weer.

Reactie van Gerrit, Oja, even niet aan gedacht. NEE! DENK DAN EEN KEER. (dacht ik, heb ik niet gezegd hoor)

Wij hebben vakantie hier. Tulpvakantie of krokusvakantie. Geen idee hoe het heet. Maar ik "mocht" vanmorgen uitslapen.

Kom ik beneden.. EEN BENDE!!

Gerrit had de honden even alleen in de kamer gelaten. Terwijl Yola hyperactief is, na een lange nacht slaap en dus  ondeugend is. Heeft ze haar speelgoed mand, een tijdschrift en een stuk hout kapot geknaagd. Heeft ze dus nog nooit eerder (bij mij) gedaan. Als een pup net wakker is (lees ondeugend) moet je haar in de gaten houden.  Tja dat was Gerrit even vergeten

En daar baal ik dan gewoon van. Want we hebben niet alleen het werk van het opruimen, maar meer dat we weer meer moeten opvoeden.

En nu hebben we wat dat betreft, eerlijk is eerlijk, niets te klagen.

Ze bijt bijna niet, dat ken ik wel heel anders. Ze springt niet tegen mensen op, ze luistert goed en voor de duvel nog niet bang. Ligt dit aan de fokker? of aan mij? Volgens mij een combinatie EN heel veel puur geluk.

Het eten gaat hier trouwens ook steeds beter. Vrat ze een paar weken geleden nog alsof ze in dagen niet wat had gehad, nu eet ze echt wel (iets) rustiger. Ze zit nu op 3x per dag, en dat bevalt heel erg goed.

Vorige week hebben Imke en Amber haar in bad gedaan. We waren tijdens het lopen met de beide honden, een sloot tegengekomen en ze stonken behoorlijk.We hadden een lekker badje gemaakt met warm water maar volgens mij vond Yola dit geen succes

Haar gezicht spreekt boekdelen.!!

Komende week mag ze een dagje naar Opa en Oma. Wij gaan een hele dag uit met de kinderen (Aviodrome) en de honden brengen we dus weg. Diezel, de teckel van een vriend van mijn pa, is er ook. Dat zal wel weer spelen worden! We zullen de bench ook meegeven, want soms moet je Yola echt verplicht laten rusten, anders draaft ze door.

groetjes